Malamang ay napansin mo na kapag naglalakad sa kahit anong lungsod sa Europa o nanonood ng balita, ang asul na background na may mga bituin ay laging nakikita. Hindi lamang ito isang piraso ng tela; ang bandila ng Europa ay naging isa sa mga pinakakilalang simbolo sa planeta, na kumakatawan hindi lamang sa istrukturang pampulitika ng Unyong Europeo, kundi pati na rin sa isang ibinahaging pagkakakilanlan para sa milyun-milyong tao na, bagama't ibang-iba, ay nagkakaisa sa kanilang pagkakaiba-iba.
Sa unang tingin, tila simple lang ang disenyo nito, ngunit kung susuriin natin nang mabuti, makikita natin na puno ito ng kahulugan. Mula sa mga mithiin ng pagkakaisa at pagkakaisa hanggang sa mga posibleng relihiyosong parunggit, ang simbolong ito ay higit pa sa isang logo lamang ng institusyon. Suriin nating mabuti ang pinagmulan nito at kung bakit ganito ang hitsura nito.
Ang kapanganakan at ebolusyon sa kasaysayan
Nagsimula ang lahat noong 1950, nang magpasya ang Konseho ng Europa na kailangan nito ng sarili nitong simbolo. Hindi ito isang madaling proseso, dahil maraming opsyon ang isinaalang-alang. Kabilang sa mga tinanggihang panukala ay ang Pan-European Union, na nagtatampok ng pulang krus sa isang kulay kahel na bilog , ngunit ang Turkey, na miyembro na, ay hindi interesado sa simbolismo ng krus bilang Kristiyano. Isang bagay na katulad ng mga singsing sa Olympics ang isinaalang-alang din, ngunit mas mukhang isang kadena ito, at ang isang higanteng bituin ay may kapansin-pansing pagkakahawig sa mga watawat ng Texas o ng Belgian Congo.
Sa huli, ang nanalong disenyo ay ang gawa ni Arsène Heitz , na, kapansin-pansin, ay nagtrabaho para sa serbisyo ng koreo ng European Council. Ang kanyang panukala ng mga bituin sa isang bilog ang pinakaangkop. Tinapos ng Konseho ng Europa ang pag-apruba nito noong Disyembre 8, 1955 , bagama't opisyal itong iniharap sa publiko pagkalipas ng ilang araw, noong Disyembre 13, sa Paris.
Sa paglipas ng panahon, pinagtibay ng ibang mga institusyon ang disenyo. Pinagtibay ito ng Parlamento ng Europa noong 1983, at noong 1984, ito ang naging opisyal na watawat ng mga institusyon ng EU. Ang mahalagang sandali ay dumating noong Mayo 29, 1986 , nang ito ay unang itinaas sa punong-tanggapan ng Komisyon ng Europa. Simula noong 1992, ito ang naging pangunahing simbolo tuwing Mayo 9 upang ipagdiwang ang Araw ng Europa.
Ang Misteryo ng Labindalawang Bituin
Dito nalilito ang maraming tao. Lohikal na isipin na nagbabago ang bilang ng mga bituin habang sumasali ang mga bagong bansa sa Unyon, ngunit wala itong kinalaman sa bilang ng mga estadong miyembro . Kung nagbago nga, kakailanganin nating magdagdag ng mga bagong bituin kada ilang taon, na magiging kaguluhan sa logistik.
Ang bilang labindalawa ay pinili dahil tradisyonal itong kumakatawan sa pagiging perpekto, kabuuan, at pagkakaisa . Ito ay isang numerong lumilitaw sa lahat ng dako: sa mga buwan ng taon, sa mga oras sa orasan, at sa mga simbolo ng zodiac. Sa esensya, ang bilog ng mga bituin ay isang metapora para sa pagsasama ng mga taong Europeo, anuman ang kanilang laki o kayamanan.
Kung mapili tayo sa heraldry, ang mga bituin ay dapat may limang punto, hindi sila dapat magkadikit, at ang isang punto ay dapat laging nakaharap pataas . Ang isang karaniwang pagkakamali ay ang pagguhit sa kanila na umiikot ayon sa kanilang posisyon sa bilog, ngunit ang tamang paraan ay panatilihin silang lahat sa parehong patayong oryentasyon.
Mayroon bang nakatagong relihiyosong diwa?
Bagama't iginigiit ng mga opisyal na institusyon na ang bandila ay kumakatawan sa sekular at pampulitikang mga pagpapahalaga, pinaninindigan ng ilan na mayroon itong malinaw na simbolismong Katoliko . Inamin mismo ni Arsène Heitz makalipas ang ilang taon, noong 2004, na siya ay nabigyang-inspirasyon ng isang sipi sa Aklat ng Pahayag na naglalarawan ng isang korona ng labindalawang bituin sa ulo.
Ang teoryang ito ay pinatitibay ng katotohanang ang watawat ay inaprubahan noong Disyembre 8, na siyang Kapistahan ng Immaculate Conception . Bukod pa rito, ang asul ang kulay na tradisyonal na iniuugnay sa Birheng Maria sa sining pangrelihiyon, at ang paggamit nito ay maaaring suriin sa loob ng iba't ibang paleta ng kulay depende sa konteksto. Bagama't itinanggi ni Paul Lévy, isa pa sa mga kolaborator sa disenyo, ang anumang sinasadyang relihiyosong intensyon, ang mga pagkakataong ito ay hindi maikakaila.
Paggamit, protokol at mga kakaibang katangian
Ang bandila ay hindi lamang iwinawagayway sa mga opisyal na gusali; itinatampok ito sa lahat ng perang papel ng euro at sa mga plaka ng sasakyan ng EU. Kung tungkol sa protokol, ang pambansang bandila ay karaniwang inuuna, ngunit sa mga pagpupulong sa pagitan ng mga pinuno ng EU, ang bandila ng Europa ay karaniwang nasa lugar ng karangalan.
Kapansin-pansin, ang impluwensya nito ay lumampas na sa mga hangganan ng Unyon. Sa mga bansang tulad ng Georgia at Belarus, ang bandila ay ginamit bilang simbolo ng mga demokratikong mithiin at pagnanais na mapabilang sa pamilyang Europeo, na nagpapakita na ang mensahe nito ng pagkakaisa ay umaabot nang higit pa sa itinatakda ng mga kasunduang pampulitika.
Nakakatuwang makita kung paano ang isang disenyong isinilang sa isang serbisyo ng koreo ay naging sagisag ng isang kontinente. Taglay ang labindalawang ginintuang bituin nito sa isang mapanimdim na asul na background , ang bandila ay nananatiling isang biswal na paalala na, sa kabila ng mga pagkakaiba sa wika at kultura, mayroong isang proyektong nakabatay sa kapayapaan at kooperasyon sa mga mamamayan ng Europa.